orthoanalysis.gr

Υπάρχει ακόμα η άποψη ότι η ιδιοπαθής σκολίωση είναι αποτέλεσμα μιας ασύμμετρης μυϊκής αδυναμίας ή υποτονίας που μπορεί να οφείλεται σε ελαφρά μη

εξελικτική μυοπάθεια ή σε βλάβη της κινητικής ή αισθητικής νεύρωσης των παρασπονδυλικών μυών. δεν έχει ακόμα διευκρινισθεί αν οι τύποι των νευρομυϊκών βλαβών που αναφέρθηκαν αποτελούν την αιτία της σκολίωσης ή απλά μία από τις ανωμαλίες που τη συνοδεύουν.

Κατά κανόνα είναι ασυμπτωματική, γι’αυτό και συχνά διαφεύγει της προσοχής στα αρχικά στάδια. Είναι μια σύνθετη παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης στην οποία συνυπάρχουν η πλάγια παρέκκλιση, η στροφή των σπονδύλων και η κύφωση ή κυρίως η λόρδωση της σπονδυλικής στήλης στην οποία αποδίδεται ιδιαίτερη σημασία αναφορικά με τον αιτιοπαθογενετικό και προγνωστικό της ρόλο (Π. Σημεωνίδης, 1997).

Διάγνωση - Adam's test. :

Με το σώμα σε όρθια θέση, τα πόδια στο ίδιο επίπεδο παράλληλα και ανοιχτά στο ύψος των ωμών.

Σε αυτή τη θέση κάνουμε κάμψη εμπρός μέχρι εκεί όπου μπορούμε ελεύθερα χωρίς να λυγίσουμε τα γόνατα.

Η παρατήρηση του ατόμου γίνεται από μπροστά κοιτάζοντας στο ίδιο επίπεδο τη σπονδυλική στήλη και τις πλευρές.

Σε περίπτωση ιδιοπαθούς σκολίωσης οι πλευρές και τα σώματα των σπονδύλων δημιουργούν ένα τόξο ορατό πιο ψηλά συγκριτικά από την άλλη πλευρά της σκολίωσης.

Σε περίπτωση λειτουργικής σκολίωσης η όποια παρέκκλιση έχει παρατηρηθεί στην όρθια θέση χάνεται.

Συχνότητα:

είναι αρκετά συχνή πάθηση δεδομένου ότι τα ποσοστά εμφάνισής της στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ (και στην Ελλάδα) κυμαίνονται από 3-5% (περίπου 1 στα 20 παιδιά εμφανίζιουν μικρού ή μεγαλύτερου βαθμού παρέκκλιση της Σ.Σ.).

Η πλειοψηφία των πασχόντων (6:1) ιδιαίτερα με μεγάλες γωνίες σκολίωσης είναι κορίτσια και μάλιστα ορισμένου τύπου και μορφής (ψηλά, αδύνατα, ξανθά, ανοιχτόχρωμα) (Π. Σημεωνίδης, 1997).

Επίσης η εμφάνιση είναι συχνότερη στα παιδιά γυναικών που επίσης εμφανίζουν σκολίωση και ιδιαίτερα στις κόρες των γυναικών αυτών (H.Skinner, 2004). Η ιδιοπαθής σκολίωση εφηβικού τύπου είναι συχνότερη στα κορίτσια, ενώ ο νηπιακός τύπος είναι συχνότερος στα αγόρια (H.Skinner, 2004) .

Ταξινόμηση:

ανάλογα με την ηλικία εμφάνισης η σκολίωση διακρίνεται σε:

Βρεφική (0-3 ετών)

-Αυτοϊωμένη (resolving) και
-Επιδεινούμενη (progressive)

Παιδική (4-10 ετών)

Εφηβική (10-13) που είναι και η συχνότερη.

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει διεθνώς η τάση οι σκολιώσεις να διακρίνονται σε δύο κατηγορίες:

- πρώιμη (early onset)που εμφανίζεται πριν από την ηλικία των 5 ετών και
- όψιμη ( late onset) που εμφανίζεται μετά την ηλικία των 5 ετών (Letherman και Dickon 1988) (Π. Σημεωνίδης, 1997).

Αιτιολογία: Η ακριβής αιτιολογία της πάθησης δεν είναι γνωστή. Η συσχέτιση με βαριές σχολικές τσάντες ή κακή στάση στο γράψιμο δεν έχει βάση.

Υπάρχουν ενδείξεις ότι στην εμφάνισή της παίζουν ρόλο παράγοντες κληρονομικοί, ορμονικοί, μηχανικοί, καθώς και διατροφής.

Η R. Wynne-Danes (1968) πιστεύει ότι η αιτιολογία της σκολίωσης είναι πολυπαραγοντική (multifactorial) και δίνει ιδιαίτερη έμφαση στο γενετικό στοιχείο.

Σήμερα δεν υπάρχει πλέον αμφιβολία ότι σε 20-30-6% περίπου των περιπτώσεων ιδιοπαθούς σκολίωσης υπάρχει κληρονομική επιβάρυνση. Αυτό σημαίνει ότι ένα στα τέσσερα παιδιά που ο ένας από τους γονείς έχει παρουσιάσει την πάθηση αυτή.

Συμπερασματικά μπορεί να λεχθεί ότι η αιτιολογία της σκολίωσης είναι πολυπαραγοντική με επικρατέστερες τη νευρομυϊκή και γενετική θεωρία.

Φυσική εξέλιξη - Πρόγνωση.

Η φυσική εξέλιξη της σκολίωσης δεν μπορεί να προβλεφθεί με ακρίβεια, δεν είναι δυνατόν δηλαδή να προκαθοριστεί η επιδείνωση, η στασιμότητα ή η διόρθωση της παραμόρφωσης.

Μιχάλης Δ. Κρασσάς CPO
Ορθοπεδικός τεχνικός Εμβιομηχανικός.
TECHNIQUES DE FABRICATION DE PROTHESES – D’ORTHESES
Επιστ. διεύθυνση Κέντρου Ορθοπεδικής Φροντίδας SPONDYLOS

A.M.: 5247090609